I heard there was a secret code..

Þar sem ég á að vera að læra fyrir próf þá finnst mér bara vera komin tilvalinn tími til segja aðeins frá mér.

Eftir dvölina í Stokkhólmi kom ég lasin heim. Varð slöpp á leiðinni í lestinni og eyddi svo deginum eftir heimavið til að ná mér góðri þar sem lokaverkefniskynning var áætluð á föstudeginum.

Á miðvikudegi fannst mér ég ekki geta verið heimavið lengur þar sem það var brjálað að gera fyrir skólann svo ég dreif mig dúðuð af stað að hitta hópverkefnisfélagana. Dagarnir á eftir einkenndust af smá stressi vegna lokakynningarinnar en að lokum kom þetta allt saman og kynningin heppnaðist ágætlega. Segi ekki að hún hafi verið sú besta í heimi, sem var aðallega vegna enskuframburðar og fjölda að kynna auk þess sem einn meðlimurinn talaði frekar mikið um sitt og átti erfitt með að koma orðum að kjarna málsins sem leiddi til þess að við fórum aðeins yfir tímann.

En ég á von á ágætis einkunn, sem ég fæ vonandi að vita á morgun. Það er samt sem áður góð tilfinning að vera búin með einn áfanga en sá næsti klárast með lokaprófi á morgun. Er búin að vera að læra síðan á laugardaginn fyrir það og er orðin frekar þreytt.

En föstudagurinn eftir kynninguna var annars ágætlega viðburðaríkur. Eftir mat ákvað ég að kíkja í lítið útflutnings-íslendinga-partý. Það var hið fínsta en rétt fyrir tvö ákvað ég að fara að koma mér heim til að vera skynsöm þar sem próflestur tæki við daginn eftir.

Ég náði sporvagninum frá partýinu og átti svo að skipta yfir í minn strætó á skiptistöð rétt fyrir utan miðbæinn. Þegar ég var í sporvagninum hringdi ég í Villa til að láta hann halda mér félagsskap meðan ég biði eftir strætó og svo ég yrði látin í friði af fyllibyttum. Heppnaðist ekki betur en svo að fyrst kom inn afar drukkinn maður sem hafði ekki hugmynd um hvar hann var og hann spurði mig. Ég leiðbeindi honum eftir bestu getu og hann þakkaði fyrir sig og fór út stuttu seinna.

Þegar ég kom á skiptistöðina sá ég að það voru rúmar 20 mínútur í minn strætó. Var ekkert sérstaklega ánægð með það en kom mér fyrir á bekknum í strætóskýlinu og hélt áfram að tala við Villa. Eftir að hafa búin að vera að bíða í nokkrar mínútur kom lítið geðslegur maður og settist við hliðina á mér og sagði "Hej". Ég var að tala í símann og ákvað bara að ignora hann. Hann hélt áfram svo ég stóð upp og labbaði út fyrir strætóskýlið. Hann stóð upp stuttu seinna en þá ákvað ég að fara hinum megin við grindverkið þar sem strætó kemur sem fer í hina áttina. Fulli kallinn tuðaði eitthvað og svo heyrði ég bara einhver öskur um "Jävla skit" og fleira fallegt sem ég lagði ekki metnað í að skilja og svo hrækti hann í áttina að mér.

Við þetta ákvað ég að málið væri ekki að taka strætó þetta kvöld heldur fékk mér far með leigubíl.

Það er sko ekki í lagi með fólk. Óþolandi að maður fái ekki að spjalla í símann í friði og endi á að þurfa að leggja pening út fyrir öðrum samgöngum þar sem maður telur sig ekki öruggan.

En ég komst þó heil heim en mun líklegast fara á fjölfarnari stöð að bíða eftir strætó næst!

Jæja, þetta var saga dagsins. Verð að halda áfram að læra núna. Hallelúja!!